نوستالـ‌خ‌يا

مرگ در آن هنگام مرا پاييد،

كه چشماني سياه،

خندان و زيبا،

دروغي شيرين و زهرناك را در نگاه ِ ساده و سرد ِ من جاي دادند،

چشم‌ها، همان چشم‌ها را مي‌گويم،

نگاهشان شيرين و پايدار مي‌نمود،

اما افسوس!