نوستالـ‌خ‌يا

براي خواندن نيست
براي شنيدن نيست

شعر را بايد گريست...

افسوس كه
چشمان ات
با آفتابِ داغ ِ نگاه ات
گريه را در خود خشكانيده اند؛

و آن بلورك هايِ شوريخت
زندانيِ غرور ِ تلخ ِ تو گشته اند...

آري عزيزكم،
شعر را بايد گريست.

طعم شور اشك هايت شنيدني است،
و نگاهِ سرخ ات خواندني.

تنها،
شعر را بايد گريست.


21 آذر 88