نوستالـ‌خ‌يا

رفتن ام از من نيست
اين پاهاي ِ من اند؛

پاي در كفش ِ رسيدن كرده اند.

رفتن ام از من نيست
اين چشمان ِ من اند؛

خود را به ديده ي ِ كور ِ تقدير دوخته اند.

رفتن ام از من نيست
اين گوش هاي ِ من اند؛

به ناصداي ِ ضجه هاي ِ خيس ِ ماندن ام خو گرفته اند.


[]

رفتن ام از من نيست،
اين من ام
تو را مانده ام
تو را يافته ام

اي شهر ِ "انديشه هاي ِ ناپاك"
شهر ِ "كوچه هاي ِ بي برف"
شهر ِ "تاصبح بيدار"
شهر ِ "فاحشه هاي ِ آسماني"
شهر ِ "عاشقانه هاي ِ بي رحم".


تو را دوست دارم.



رفتن 22 آذر 88