نوستالـ‌خ‌يا

دود سيگار موجود عجيبيه، از يه عالمه دهن مياد بيرون، بالا ميره، از تو هواكش رد مي‌شه، بوي تن همه آدما رو به خودش مي‌گيره، مي‌ره بالا. هميشه به دودهاي سيگار فكر مي‌كردم كه اون بالا چي كار مي‌كنن، اين همه دود تو اين دنيا، يكي بوي قهوه مي‌ده، يكي بو رژلب، يكي بوي عرق، يكي آبجو، يكي سكس، شايد يكي هم اشك!

حالا حساب كن همه‌ي اينا مثل روح اون بالا تو آسمون جمع مي‌شن و به آدمايي كه باهاشون كشيده شدن نگاه مي‌كنن. شايد مي‌خندن، از بالا ياد گذشته‌ها ميوفتن كه چقدر حرف‌هاي عاشقانه شنيدن، چقدر تنهايي كشيدن، چقدر بوهاي مختلف رو تحمل كردن و الان اين بالا دارن پرواز مي‌كنن! شايد يه ذره هم دلشون براي اون لب‌هاي غنچه شده يا براي اون حرف‌ها تنگ بشه .

اين دودهاي سيگار همه جا هستن. موجودات عجيبي هستن. روشون حساب كنين. باهاشون حرف بزنين. به هر حال ميرن اون بالا بدون ما! انقدر راحت فوتشون نكنين، يه ذره نگاشون كنين و دلداري بگيرين!

اينا موجودات عجيبي هستن! انقدر راحت فوتشون نكنين! به‌خدا!